Erganili Köşe Yazarlarımız
ANKET
Web Sitemizi Nasıl Buluyorsunuz?
 
ÜYE GİRİŞİ
ANKET: Ergani İl Olabilir Mi?
ERGANİ İL OLSUN MU?
 
O Eski Günler / Anılar
  • Ergani- Güneydoğunun İncisi
  • Ergani- Güneydoğunun İncisi
  • Ergani- Güneydoğunun İncisi
  • Ergani- Güneydoğunun İncisi
  • Ergani- Güneydoğunun İncisi
  • Ergani- Güneydoğunun İncisi
Ziyaretçi Defteri
HAFTANIN VİDEOSU


Get the Flash Player to see this player.

Ziyaretçi Sayısı
mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterBugün96
mod_vvisit_counterDün989
mod_vvisit_counterToplam661133
Kimler Çevrimiçi
Şu anda 96 konuk çevrimiçi
Site İçi Arama

Hava Durumu

PostHeaderIcon Yeni Eklenenler

PostHeaderIcon En Çok Okunanlar

PostHeaderIcon Deli Poyraz (Annem)

Kullanıcı Değerlendirmesi: / 0
ZayıfEn iyi 

 

Deli Poyraz 
(Annem)

Siyahlar giyinmiş, ağıtlar yakıyorsun. 
Şarkıların çok hüzünlü, 
Neden annem?
Bak ben geldim, 
Çok, çok uzaklardan…
Uykusuz ve yorgun… 
Açtım bağrımı deli poyrazına. 
Estir, daha çok estir. 
Dolaştır ruhumu dağlarında, ovalarında… 
Al kollarına, sar beni çok üşüdüm. 
Seni hiç unutmadım, 
Unutamadım annem! 
Söz verdim, 
Yeminler ettim bir gün geri döneceğim diye. 
Çok özledim seni annem! 
Havanı, suyunu, bir de serçe kuşunu… 

Haydi, ne duruyorsun? 
Neşelen, estir yine deli poyrazını. 
Ruhumu gezdir eteklerinde. 
Al kollarına, sar beni çok üşüdüm annem. 
Neden sustun, 
Bu suskunluğun neden annem?
Konuş, bir şeyler söyle. 
Şen şakrak şarkılar söyleyelim birlikte. 
Ağlıyor musun yoksa? 
Ağlama, ağlama annem!
Gözyaşlarını görmeye dayanamam. 
Neşelen, estir yine şu deli poyrazını. 
Estir, daha çok estir! 
Dolaştır ruhumu dağlarında, ovalarında…
Al kollarına, sar beni çok üşüdüm annem! 
Uyumak istiyorum beyazlar içinde, 
Ebediyen, sonsuza dek… 
Yıllar geçti aradan, 
Beni görenler “çok değişmişin, yaşlanmışsın” diyorlar. 
Haklılar. 
Yıllar çok çabuk geçiyor, 
Adeta maratondaymışlar gibi... 
Ama görmedikleri bir şey var: 
Kalbimi, düşüncelerimi… 
Biliyor musun?
Hâlâ beni bırakıp gittiğin günkü duygulara sahibim annem! 
Hiç büyümedim, 
Yine duygusal bir çocuğum, 
Yine kimsenin beni göremeyeceği bir köşede 
Gözyaşı döküyorum sellerce… 
Çünkü bana sen öğrettin: 
“Kimseye çaresizliğini gösterme” diye… 
Bugünkü gibi aklımda sözlerin...
“Eğer bir gün seni bırakıp gidersem…” 
Güneşin battığı yeri parmağınla gösterip: 
“Seni orada bekleyeceğim” deyişini… 
Sen gittikten sonra yıllarca yürüdüm, 
Güneşin battığı yere bir türlü varamadım annem! 
Uçtum, uçtum, uçtum.
Saatlerce, binlerce kilometre uçtum. 
Yine varamadım güneşin battığı yere annem. 
Neredesin, nerede annem?
Şuan ellerim cebimde,
Milyonlarca duygusuz insanın yaşadığı şehrin insan yutan sokaklarında 
Tek başıma ve yalnızım annem. 
Zaten sen gittikten sonra; 
Sen gittikten sonra hiç gerçek dostum olmadı ki! 
Hep tek kişilik bir dünyada yaşadım durdum. 
Çocukken yaşlı bir amcanın bana söylediği sözleri hatırlıyorum: 
“Annem hayatta olsaydı da hiç sırtımdan inmeseydi” diyordu.
O zamanlar ne demek istediğini anlamayacak kadar cahildim. 
Simdi ben de yaşlandım,
Asırlık çınar gibi bitkinim annem! 
Ve aynı sözleri tekrarlıyorum: 
Nerdesin, nerde?

 

Hamit UYSAL

 

Son Güncelleme (Perşembe, 13 Ekim 2016 17:24)

 
Author of this article: Hamit UYSAL

PostHeaderIcon Erganiden Görüntüler